Institusi Asas Terhakis Demi Nafsu Politik

Oleh: Lai Cheng Heng

ULASAN: Sambutan bulan September sepatutnya menjadi wadah paling megah buat rakyat Malaysia mengibarkan Jalur Gemilang sambil mengenang detik keramat pembentukan Persekutuan pada 1963.

​Namun, realiti landskap politik tanah air hari ini jauh panggang dari api. Di permukaan, Putrajaya tampak tenang di sebalik senyuman pimpinan serta pelancaran pelan pembangunan mega. Sebaliknya di belakang tabir, lantai pentas politik bergegar hebat akibat percaturan kuasa yang tanpa segan silu menggugat pasak Perlembagaan serta integriti institusi negara.

Sindrom politik dua alam

​Malaysia kini berdepan sindrom politik dua alam yang berbahaya. Demi mempertahankan survival kuasa jangka pendek, sempadan undang-undang dan etika yang selama ini menjadi benteng keamanan semakin kerap dicabuli.

​Ambil contoh kes Mahkamah Tinggi baru-baru ini yang menolak semakan kehakiman berkaitan 'Titah Adendum' bekas Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak.

Mahkamah meletakkan garis pemisah yang jelas iaitu kuasa pengampunan di bawah Perkara 42 Perlembagaan Persekutuan mempunyai saluran rasmi melalui Lembaga Pengampunan. Ia bukan dokumen terbuka yang boleh ditarik ke sana ke sini untuk dijadikan modal tawar-menawar dalam mesyuarat parti.

​Belum pun isu itu reda, Negeri Sembilan digemparkan pula dengan polemik 'akuan paksaan' yang didakwa menyentuh institusi istana serta Adat Perpatih. Apabila instrumen politik digunakan untuk menekan institusi takhta—mengugut kredibiliti istana demi habuan pengaruh—konflik ini melangkaui perbalahan biasa. Ia menjelma menjadi tindakan nekat yang mengancam daulat raja berpelembagaan.

Parti dalam kerajaan bergerak solo

​Di peringkat akar umbi, naratif Kerajaan Perpaduan memperlihatkan retakan ketara. Senario di Melaka menjadi manifestasi terbaik. Kesukaran Pakatan Harapan (PH) bertolak ansur dalam agihan kerusi dan kesediaan mereka bertanding secara bersendirian membuktikan hubungan di peringkat Persekutuan hanyalah ikatan atas kertas yang rapuh. Bagi Barisan Nasional (BN) siri kemenangan kecil dalam pilihan raya negeri (PRN) sebelum ini menyemarakkan semula keyakinan untuk bergerak solo.

Panggung politik Melaka hanyalah mukadimah kepada perebutan kawasan yang dijangka meletup menjelang Pilihan Raya Umum ke-16 (PRU16).

​Dalam masa sama, kemunculan gagasan 'Rumah Bangsa' dan kehangatan hubungan antara Umno serta Pas mencetuskan tanda tanya besar. Pengamat politik sedia maklum bahawa ia bukan usaha penyatuan tulus. Letakan syarat Umno untuk kekal sebagai teras utama membuktikan lamaran mesra itu sekadar gertakan taktik—senjata menekan rakan sekutu dalam rundingan kerusi, selain berfungsi sebagai jaring keselamatan jika ikatan di Putrajaya terlerai di tengah jalan.

​Krisis keyakinan ini turut dibayangi siri siasatan Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) dan pendakwaan berprofil tinggi. Langkah memulihkan tadbir urus institusi strategik seperti Tabung Haji - yang dijangka meluas ke Felda, Felcra, dan Mara - seharusnya disambut baik sebagai usaha pembersihan tuntas.

​Namun, apabila serbuan dan siasatan memuncak seiring detik politik yang genting, persepsi negatif sukar dielakkan. Tuduhan bahawa agensi penguat kuasa dijadikan alat politik dikhuatiri menghakis kepercayaan rakyat terhadap kebebasan badan kehakiman.

Tawaran politik AS

​Suasana semakin keruh apabila pimpinan pembangkang membangkitkan dakwaan kewujudan tawaran daripada Kedutaan Amerika Syarikat (AS) untuk menjatuhkan kerajaan dahulu. Mengheret isu sensitif perwakilan asing ke pentas ceramah politik sehingga memaksa penafian rasmi dikeluarkan, jelas melampaui batas wacana tempatan. Ia kini memasuki domain keselamatan nasional yang mengancam kedaulatan dan imej diplomatik Malaysia di mata dunia.

​Ironinya, kemelut ini memuncak tepat pada September, ketika seluruh rakyat bersedia memperingati Hari Malaysia. Tarikh bersejarah ini sepatutnya memperbaharui ikrar penyatuan antara Semenanjung, Sabah, dan Sarawak, bukannya diisi dengan perebutan kuasa kelompok elit. Bapa-bapa pengasas negara membina persekutuan ini di atas asas kedaulatan undang-undang dan muafakat yang suci.

​Mempertaruhkan maruah institusi diraja, kehakiman, serta keselamatan negara demi survival parti pada bulan keramat ini merupakan satu keaiban kenegaraan. Malaysia tidak boleh terus dibiarkan terapung dalam percaturan berisiko tinggi. Pemimpin daripada segenap spektrum wajib sedar bahawa kuasa adalah amanah rakyat, bukan lesen eksperimen peribadi.

​Hentikan budaya mencabar ketahanan Perlembagaan. Jangan sampai tiang seri yang menegakkan tanah air ini runtuh berkecai, barulah kita termangu-mangu meratapi kemusnahannya.

---

Tulisan ini merupakan pandangan peribadi penulis, tidak mewakili pendirian rasmi Suara Keadilan